Opowieści o Ojczyźnie

Odnoszę wrażenie, że tylko rodowity Rosjanin jest w stanie oddać atmosferę tego czym lub kim jest Rosja. Na szczęście z pomocą przyszedł gość, który z niejednego moskiewskiego Metra chleb jadł. Czy jakoś tak.

Odnoszę wrażenie, że tylko rodowity Rosjanin jest w stanie oddać atmosferę tego czym lub kim jest Rosja. Na szczęście z pomocą przyszedł gość, który z niejednego moskiewskiego Metra chleb jadł. Czy jakoś tak.

“Opowieści o Ojczyźnie” to zbiór 13 krótkich opowiadań spisanych na 336 stronach. Bohaterowie albo się powtarzają: Prezydent bądź Premier (nie trudno się domyśleć o których chodzi), albo mają swoje jednorazowe role, by być tłem wydarzeń bądź opisu zjawisk, które zjadają Rosję od środka, ale jednak wciąż wysadzić jej nie mogą.

Mamy tu wspomniane mocniej chociażby korupcję, działanie sądów czy administracji państwowej. Raz aluzje są ukryte za metaforami, raz podane są niczym uderzenie pięścią między oczy. Wszystko jest w moim odczuciu zbilansowane, nie za oczywiste, nie za trudne do odszyfrowania, tak samo jak długość każdej z historii: każdą z nich można “wcisnąć” w podróż między pracą a domem, szybkim czytelniczym seansem przed spaniem czy czekając w poczekalni u lekarza.

Glukhovskiego oczywiście znam i kojarzę z serii “Metro”, ale jest to moja pierwsza styczność z jego pisaną twórczością, jak na pierwsze spotkanie, jestem bardzo pozytywnie zaskoczone. Nie wiem czy klimat “Metra” jest czymś, co mogłoby mnie porwać na dłużej, ale po coś w stylu “Opowieści” na pewno sięgnę ponownie.

Ocena

4/5. Cudownie oddany klimat polityczny Rosji całą armią wbitych szpilek.

Popierdółki

• W jakim formacie czytałom? ePub, Kobo Clara Colour
• Kiedy? 21.10.2024 — 30.10.2024

Źródła:

• Okładka książki użyta w grafice tytułowej — strona wydawnictwa Insignis