Przegląd Pełen Kulturki — listopad–grudzień 2024

Pora na podsumowanie moich dwóch ostatnich miesięcy 2024 roku.

Pora na podsumowanie moich dwóch ostatnich miesięcy 2024 roku.

W listopadzie nie pojawiło się jakiekolwiek podsumowanie, chociaż była ku temu okazja za sprawą filmu “Konklawe”. Na szczęście dwie książki przeczytane w grudniu dały mi impuls do zamknięcia tegorocznych zestawień czytelniczo–filmowych.

Książki

Nina Olszewska “Pudło. Opowieści z polskich więzień”¹

Moja pierwsza w życiu przygoda z audiobookami i muszę przyznać, że jest to eksperyment, z którego wyników jestem bardzo zadowolone. Przyjemnie mi się gospodarowało czas i przestrzeń na odsłuch książki, a i sam temat był ciekawy.

Wpadłom do króliczej nory. Po przeczytaniu “Pudła” zatraciłom się w polsatowskim serialu dokumentalnym “Więzienie”. A co w samym “Pudle” było słychać?

Autorka moim zdaniem w świetny sposób weszła w głowy wielu więźniów, przede wszystkim podejściem do nich. Dobrze dobrane pytania do każdego z więźniów, odpowiedzi i historie z jednej strony mrożące krew w żyłach, z drugiej te, które dotknęły serca i sprawiały, że kilku bohaterom tej książki dopingowałom w procesie resocjalizacji, bo czuć od nich było, że wyjdą z więzienia jako lepsi ludzie.

Ocena: 4.5/5

Jagoda Ratajczak “Luka. Jak wstyd i lęk dziurawią nam język”²

Grzechy główne naszego podejścia do języków, nie tylko tych obcych.

Przeskok cywilizacyjny od “bratniego” rosyjskiego do angielskiego, jak Polak Polakowi wilkiem, jak Polak sam sobie wilkiem, czy da się coś z tym zrobić? Jak pogodzić się ze swoim perfekcjonizmem? Nie wiem czy na wszystkie pytania dotyczące swojego stosunku do języków obcych znajdziecie w “Luce” odpowiedź, ale na pewno poczujecie się w trakcie lektury przytulone i zrozumiane.

Ocena: 5/5

Filmy

”Konklawe”³

Ralph Fiennes i fenomenalnie napisana historia co może się kryć za drzwiami kaplicy Sykstyńskiej oraz umysłami arcybiskupów, którzy mają wyłonić nowego biskupa Rzymu. Uważam ten opis za wyczerpujący i bez spoilerów.

Poza grą aktorską naprawdę wielu osób (wśród nich Fiennes, Tucci, Rossellini czy Castellitto), w trakcie seansu byłom zachwycone scenografią, kostiumami i udźwiękowieniem. Postacie przedstawione z jednej strony jako wyższa kasta, z drugiej jak zwykli ludzie ze swoimi słabościami: do kobiet, do alkoholu, jednym słowem grzesznicy.

Ocena: 5/5. Będę mocno obrażone na Akademię za brak jakiejkolwiek nagrody w marcu.