Przegląd Pełen Kulturki — sierpień 2024

Powoli kończy się już okres wakacyjny. To ostatnie takie wydanie, które jest przekrojem całego miesiąca w całości, bez indywidualnych postów–recenzji czy innych tekstów. Serdecznie zapraszam.

Powoli kończy się już okres wakacyjny. To ostatnie takie wydanie, które jest przekrojem całego miesiąca w całości, bez indywidualnych postów–recenzji czy innych tekstów. Serdecznie zapraszam.

Teksty własne

Posiadam łącznie aż trzy blogi, z czego dwa po polsku: ten, który właśnie czytacie, oraz ten bardziej intymny, który znajdziecie pod linkiem wojciech.life. Poniżej fragment mojego ostatniego wpisu, pisanego ze wciąż żywymi emocjami w środeczku.

Migawki ze Szczecina

Poczułom bardzo mocno na skórze, że nasze wspomnienia to nie jest dokładny przebieg zdarzeń, lecz ledwie tak zapamiętany scenariusz, do którego dorabiamy scenografię, patrząc na nią przez szkła różowych okularów.

W Szczecinie mieszkałom dokładnie 23 lata. W dniu urodzin zamknęłom ten rozdział, najpierw przez rok mieszkając we Wrocławiu, by potem osiąść w Warszawie, pozostając tam już czwarty rok. Nie wiem czy to przytarta pamięć do miejsc, czy jednak odtwarzam zaledwie scenariusz z pokolorowanym miejscami, ale strasznie mi ten Szczecin wyszarzał.

Przecław, 16 sierpnia 2024

🔗: https://wojciech.life/migawki-ze-szczecina

Książki

Robert C. Martin “Rzemiosło w czystej formie. Standardy i etyka rzetelnych programistów”¹

Traktuję tę pozycję Wujka Boba jako zbiór przemyśleń kogoś znacznie bardziej doświadczonego ode mnie, kogoś, kto z niejednego pieca już w swoim życiu chleb jadł. Bardzo ważnym z mojego punktu widzenia postulatem było przyjęcie przez całą grupę zawodową kodeksu etycznego, zanim zostanie on nam, programistom, narzucony z góry przez osoby, które nie mają bladego pojęcia o naszym zawodzie.

Etyka, test–driven development, przykłady z życia jak pracować dobrze, zarówno efektywnie, jak i po ludzku.

Ocena: 4.5/5. Uważam, że byłoby miło nam wszystkim w tym programistycznym poletku, gdy każda osoba wytwarzająca oprogramowanie przeczytała “Rzemiosło w czystej formie” co kilka lat, dla odświeżenia wiedzy po co i dla kogo tworzymy to wszystko.;

Paulina Januszewska “Gównodziennikarstwo. Dlaczego w polskich mediach pracuje się tak źle?”²

[ciężki jęk zawodzenia], jak mnie Januszewska przetyrała opowieściami swoimi, jak i przede wszystkim innych osób pracujących w branży medialnej. Niby człowiek już wcześniej wiedział, ale teraz tym bardziej ma to zakodowane w głowie po lekturze, dlaczego dziennikarstwo i “dziennikarstwo” w Polsce leżą i kwiczą.

Ocena: 4/5. Jeżeli jesteś ciekawx jak tak naprawdę obecnie wygląda praca w niemal całym przekroju rynku medialnego, od największych dzienników i wydań internetowych, po małe gazety lokalne, warto sięgnąć, warto wyrobić sobie opinię, jeszcze bardziej warto wiedzieć jak głosować w kapitalisie swoim portfelem (na przykład nie płacąc tym czy tamtym za subskrypcje, bo naprawdę nie warto).

Jacek Hołub “Wszystko mam bardziej. Życie w spektrum autyzmu”³

Hołub oddaje książkę swoim rozmówcom — Autystkom, Autystom, Osobom Autystycznym. To są historie dnia codziennego, od osób, które w życiu radzą sobie wcale nie tak najgorzej, aż po takie, które na co dzień w ogóle sobie nie radzą, niezależnie od tego czy mowa o osobach opiekuńczych, czy o alkoholu. Często coś mnie kłuło w serce, w szczególności gdy czytałom gdzie się zaczyna sufit możliwości i cierpliwości Autystów w Polsce.

Ocena: 5/5. Obowiązkowo, przeczytajcie “Wszystko mam bardziej”. Książka wzbudzająca empatię, pomagająca lepiej zrozumieć perspektywę osób w spektrum autyzmu.

Filmy

”Rodzaje życzliwości”⁴

“Kurwa mać, Lantimos!” — mniej więcej tyle miałom w głowie, gdy rozpoczęły się końcowe napisy. Pierwszy tryptyk w moim życiu oraz oczywiście drugi film Greka, który zrył mi banię. Było tam wszystko, co w polskim “sex, drugs & rock’n’roll” — kurwy seks, wino i pianino, ponieważ oczywiście nie mogło zabraknąć scen seksu z Emmą Stone, nie zabrakło również tego charakterystycznego elementu pomysłu odklejonego w całości od otaczającej nas rzeczywistości.

Co do samej fabuły, wow, to było ze sobą świetnie zgrane, kompatybilne, pomimo zapowiedzi od dystrybutora, iż te historie są ze sobą zaledwie tylko “luźno” połączone. Najbardziej zaimponował mi Jesse Plemons, jego wszechstronność i adaptacja jego wyglądu do kolejnych części tego filmu pozytywnie mnie zaskoczyły, a swoją grą aktorską wbił mnie w fotel szczególnie w środkowym “odcinku”.

Przywołana wcześniej Stone, jak i Willem Dafoe, to chyba już duet idealny i nierozrywalny w oczach greckiego reżysera. Trudno się dziwić po sukcesie “Biednych istot”, że znowu zostali ze sobą “zeswatani” — jako podwładna i szef, córka i ojciec… oraz jako członkini seksualnej sekty i przywódca tejże. Ostrzegałom, żeby nie było. Znowu spisali się na medal i kilka statuetek wszelkich akademii.

Ocena: 4/5. Film świetny, znowu dobrze się bawiłom, ale niech już się Jorgos do cholery ogarnie i przestanie przeruchiwać swoje filmy, bo momentami aż z zażenowaniem odwraca się wzrok od ekranu.

Internet

Co ciekawego przeczytałom w tym miesiącu w sieci?

• “Why publishers are preparing to federate their sites” — Sara Guaglione/Digiday
• “Airlines Are Running Out Of Flight Numbers, And They Don’t Know What To Do About It” — Gary Leff/View From The Wing

Fotografia

W tym miesiącu zrobiłom i zamieściłom całkiem pokaźną liczbę zdjęć. Byłom w Szczecinie i Wrocławiu, oprócz tego zdarzyło mi się kilka zdjęć w domowej Warszawie. Każdy znajdzie coś dla siebie o tutaj: [FLICKR–KLIK].

Wrocław, 26 sierpnia 2024

Szczecin, 15 sierpnia 2024

Warszawa, 14 sierpnia 2024

Jednocześnie jeśli unikacie portali komercyjnych, to mam swój profil fotograficzny również w ramach Fediwersum na platformie Pixelfed, znajdziecie mnie o tu: [PIXEL–KLIK]